مفاتیح الجنان

مطلب:
موضوع:
شب بيست و هفتم شب مبعث‌

و از ليالی متبرکه است و در آن چند عمل است

اول‌ شيخ در مصباح فرموده روايت شده از حضرت ابو جعفر امام جواد عليه السلام که فرمود: همانا در رجب شبی است که بهتر است از آنچه که می‌تابد بر آن آفتاب و آن شب بيست و هفتم رجب است که در صبح آن پيغمبر خدا صلی الله عليه و آله به رسالت مبعوث گرديد و بدرستی که از برای عامل در آن شب از شيعه ما اجر عمل شصت سال است به خدمت آن حضرت عرض شد که عمل در آن شب چيست فرمود چون بجا آوردی نماز عشا را و به رختخواب رفتی پس بيدار می‌شوی هر ساعتی که خواستی از شب تا پيش از نيمه آن و بجا می‌آوری دوازده رکعت نماز می‌خوانی در هر رکعتی حمد و سوره‌ای از سوره‌های کوچک مفصل و مفصل از سوره محمد است تا آخر قرآن پس چون سلام دادی در هر دو رکعتی و فارغ شدی از نمازها می‌نشينی بعد از سلام و می‌خوانی حمد را هفت مرتبه و معوذتين را هفت مرتبه و قل هو الله أحد و قل يأيها الکافرون هر کدام را هفت مرتبه و إنا أنزلناه و آية الکرسي هر کدام را هفت مرتبه و بخوان در عقب همه اين دعا را الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدا وَ لَمْ يَکُنْ لَهُ شَرِيکٌ فِي الْمُلْکِ وَ لَمْ يَکُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِيرا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُکَ بِمَعَاقِدِ عِزِّکَ عَلَی أَرْکَانِ عَرْشِکَ وَ مُنْتَهَی الرَّحْمَةِ مِنْ کِتَابِکَ وَ بِاسْمِکَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ وَ ذِکْرِکَ الْأَعْلَی الْأَعْلَی الْأَعْلَی وَ بِکَلِمَاتِکَ التَّامَّاتِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ پس بخوان هر دعايی که خواستی و مستحب است غسل در اين شب و گذشت در شب نيمه نمازی که در اين شب نيز خوانده می‌شود

دوم زيارت حضرت امير المؤمنين عليه السلام‌

که افضل اعمال اين شب است و از برای آن حضرت در اين شب سه زيارت است که در باب زيارات به آن اشاره خواهد شد إن شاء الله و بدانکه ابو عبد الله محمد بن بطوطه که يکی از علمای اهل سنت است و در ششصد سال پيش از اين زمان بوده در سفرنامه خود که معروف است برحله ابن بطوطه در بيان ورود خود از مکه معظمه به نجف اشرف ذکر کرده روضه و قبر مبارک مولايمان امير المؤمنين عليه السلام را و گفته اهل اين شهر تمامی رافضی هستند و از برای اين روضه مبارکه کراماتی ظاهر شده از جمله آنکه در شب بيست و هفتم ماه رجب که نام آن شب نزد اهل آنجا ليلة المحيا است می‌آورند از عراقين و خراسان و بلاد فارس و روم هر شل و مفلوج و زمين گيری که هست و جمع می‌شود از آنها قريب سی چهل نفر در آنجا پس بعد از عشا می‌آورند اين مبتلايان را نزد ضريح مقدس و مردم جمع می‌شوند و منتظرند خوب شدن و برخاستن آنها را و اين جماعت مردم بعضی نماز می‌خوانند و بعضی ذکر می‌گويند و بعضی قرآن تلاوت می‌کنند و بعضی تماشای روضه می‌کنند تا آنکه بگذرد نصف يا دو ثلث از شب آن وقت جميع اين مبتلايان و زمين گيران که حرکت نمی‌توانستند بکنند برمی‌خيزند در حالی که صحيح و تندرست می‌باشند و علتی در آنها نيست و می‌گويند لا إله إلا الله محمد رسول الله علي ولي الله و اين امری است مشهور و مستفيض و من خودم آن شب را در آنجا درک نکردم لکن از مردمان ثقه که اعتماد بر قول آنها بود شنيدم و هم ديدم در مدرسه‌ای که مهمانخانه آن حضرت است سه نفر زمينگير که قادر بر حرکت نبودند يکی از اهل روم و ديگری از اهل اصفهان و سومی از اهل خراسان بود از آنها پرسيدم چگونه شما خوب نشده‌ايد و اينجا مانده‌ايد گفتند ما به شب بيست و هفتم نرسيديم و همين جا مانده‌ايم تا شب بيست و هفتم آينده که شفا بگيريم و از برای اين شب مردم زياد از شهرها جمع می‌شوند و بازار بزرگی اقامه می‌شود تا مدت ده روز.

فقير گويد مبادا استبعاد کنی اين مطلب را همانا معجزات و کراماتی که از اين مشاهد مشرفه بروز کرده و به تواتر رسيده زياده از آن است که احصا شود و در ماه شوال گذشته سنه هزار و سيصد و چهل و سه در حرم مطهر حضرت ثامن الائمة الهداة و ضامن الامة العصاة مولانا أبو الحسن علي بن موسی الرضا صلوات الله عليهما سه نفر زن که هر کدام به سبب مرض فلج و نحو آن زمينگير بودند و اطبا و دکترها از معالجه آنها عاجز شده بودند شفا يافتند و اين معجزات از آن قبر مطهر بر همه واضح و آشکارا گرديد مانند نمودار شدن خورشيد در سماء صاحيه مثل باز شدن در دروازه نجف اشرف بر روی عربهای باديه و به حدی اين مطلب واضح بود که نقل شده دکترهايی که مطلع بر مرضهای آن زنها بودند تصديق نمودند با آنکه در اين باب خيلی دقيق بودند بلکه بعضی از آنها تصديق خود را بر شفای آنها نوشتند و اگر ملاحظه اختصار و عدم مناسبت محل نبود قصه آنها را نقل می‌نمودم و لقد أجاد شيخنا الحر العاملي في أرجوزته وَ مَا بَدَا مِنْ بَرَکَاتِ مَشْهَدِهِ فِي کُلِّ يَوْمٍ أَمْسُهُ مِثْلُ غَدِهِ وَ کَشِفَا الْعَمَی وَ الْمَرْضَی بِهِ إِجَابَةُ الدُّعَاءِ فِي أَعْتَابِهِ

سوم‌ شيخ کفعمی در بلد الامين فرموده که: در شب مبعث اين دعا را بخوانند:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُکَ بِالتَّجَلِّي [بِالنَّجْلِ‌] الْأَعْظَمِ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مِنَ الشَّهْرِ الْمُعَظَّمِ وَ الْمُرْسَلِ الْمُکَرَّمِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا مَا أَنْتَ بِهِ مِنَّا أَعْلَمُ يَا مَنْ يَعْلَمُ وَ لا نَعْلَمُ اللَّهُمَّ بَارِکْ لَنَا فِي لَيْلَتِنَا هَذِهِ الَّتِي بِشَرَفِ الرِّسَالَةِ فَضَّلْتَهَا وَ بِکَرَامَتِکَ أَجْلَلْتَهَا وَ بِالْمَحَلِّ الشَّرِيفِ أَحْلَلْتَهَا اللَّهُمَّ فَإِنَّا نَسْأَلُکَ بِالْمَبْعَثِ الشَّرِيفِ وَ السَّيِّدِ اللَّطِيفِ وَ الْعُنْصُرِ الْعَفِيفِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَجْعَلَ أَعْمَالَنَا فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَ فِي سَائِرِ اللَّيَالِي مَقْبُولَةً وَ ذُنُوبَنَا مَغْفُورَةً وَ حَسَنَاتِنَا مَشْکُورَةً وَ سَيِّئَاتِنَا مَسْتُورَةً وَ قُلُوبَنَا بِحُسْنِ الْقَوْلِ مَسْرُورَةً وَ أَرْزَاقَنَا مِنْ لَدُنْکَ بِالْيُسْرِ مَدْرُورَةً اللَّهُمَّ إِنَّکَ تَرَی وَ لا تُرَی وَ أَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الْأَعْلَی وَ إِنَّ إِلَيْکَ الرُّجْعَی وَ الْمُنْتَهَی وَ إِنَّ لَکَ الْمَمَاتَ وَ الْمَحْيَا وَ إِنَّ لَکَ الْآخِرَةَ وَ الْأُولَی اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِکَ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزَی وَ أَنْ نَأْتِيَ مَا عَنْهُ تَنْهَی اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُکَ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِکَ وَ نَسْتَعِيذُ بِکَ مِنَ النَّارِ فَأَعِذْنَا مِنْهَا بِقُدْرَتِکَ وَ نَسْأَلُکَ مِنَ الْحُورِ الْعِينِ فَارْزُقْنَا بِعِزَّتِکَ وَ اجْعَلْ أَوْسَعَ أَرْزَاقِنَا عِنْدَ کِبَرِ سِنِّنَا وَ أَحْسَنَ أَعْمَالِنَا عِنْدَ اقْتِرَابِ آجَالِنَا وَ أَطِلْ فِي طَاعَتِکَ وَ مَا يُقَرِّبُ إِلَيْکَ وَ يُحْظِي عِنْدَکَ وَ يُزْلِفُ لَدَيْکَ أَعْمَارَنَا وَ أَحْسِنْ فِي جَمِيعِ أَحْوَالِنَا وَ أُمُورِنَا مَعْرِفَتَنَا وَ لا تَکِلْنَا إِلَی أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ فَيَمُنَّ عَلَيْنَا وَ تَفَضَّلْ عَلَيْنَا بِجَمِيعِ حَوَائِجِنَا لِلدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ ابْدَأْ بِآبَائِنَا وَ أَبْنَائِنَا وَ جَمِيعِ إِخْوَانِنَا الْمُؤْمِنِينَ فِي جَمِيعِ مَا سَأَلْنَاکَ لِأَنْفُسِنَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْعَظِيمِ وَ مُلْکِکَ الْقَدِيمِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا الذَّنْبَ الْعَظِيمَ إِنَّهُ لا يَغْفِرُ الْعَظِيمَ إِلا الْعَظِيمُ اللَّهُمَّ وَ هَذَا رَجَبٌ الْمُکَرَّمُ الَّذِي أَکْرَمْتَنَا بِهِ أَوَّلُ أَشْهُرِ الْحُرُمِ أَکْرَمْتَنَا بِهِ مِنْ بَيْنِ الْأُمَمِ فَلَکَ الْحَمْدُ يَا ذَا الْجُودِ وَ الْکَرَمِ فَأَسْأَلُکَ بِهِ وَ بِاسْمِکَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَجَلِّ الْأَکْرَمِ الَّذِي خَلَقْتَهُ فَاسْتَقَرَّ فِي ظِلِّکَ فَلا يَخْرُجُ مِنْکَ إِلَی غَيْرِکَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الطَّاهِرِينَ وَ أَنْ تَجْعَلَنَا مِنَ الْعَامِلِينَ فِيهِ بِطَاعَتِکَ وَ الْآمِلِينَ فِيهِ لِشَفَاعَتِکَ اللَّهُمَّ اهْدِنَا إِلَی سَوَاءِ السَّبِيلِ وَ اجْعَلْ مَقِيلَنَا عِنْدَکَ خَيْرَ مَقِيلٍ فِي ظِلٍّ ظَلِيلٍ وَ مُلْکٍ جَزِيلٍ فَإِنَّکَ حَسْبُنَا وَ نِعْمَ الْوَکِيلُ اللَّهُمَّ اقْلِبْنَا مُفْلِحِينَ مُنْجِحِينَ غَيْرَ مَغْضُوبٍ عَلَيْنَا وَ لا ضَالِّينَ بِرَحْمَتِکَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُکَ بِعَزَائِمِ مَغْفِرَتِکَ وَ بِوَاجِبِ رَحْمَتِکَ السَّلامَةَ مِنْ کُلِّ إِثْمٍ وَ الْغَنِيمَةَ مِنْ کُلِّ بِرٍّ وَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَ النَّجَاةَ مِنَ النَّارِ اللَّهُمَّ دَعَاکَ الدَّاعُونَ وَ دَعَوْتُکَ وَ سَأَلَکَ السَّائِلُونَ وَ سَأَلْتُکَ وَ طَلَبَ إِلَيْکَ الطَّالِبُونَ وَ طَلَبْتُ إِلَيْکَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الثِّقَةُ وَ الرَّجَاءُ وَ إِلَيْکَ مُنْتَهَی الرَّغْبَةِ فِي الدُّعَاءِ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اجْعَلِ الْيَقِينَ فِي قَلْبِي وَ النُّورَ فِي بَصَرِي وَ النَّصِيحَةَ فِي صَدْرِي وَ ذِکْرَکَ بِاللَّيْلِ وَ النَّهَارِ عَلَی لِسَانِي وَ رِزْقا وَاسِعا غَيْرَ مَمْنُونٍ وَ لا مَحْظُورٍ فَارْزُقْنِي وَ بَارِکْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي وَ اجْعَلْ غِنَايَ فِي نَفْسِي وَ رَغْبَتِي فِيمَا عِنْدَکَ بِرَحْمَتِکَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ پس به سجده برو و بگو الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِمَعْرِفَتِهِ وَ خَصَّنَا بِوِلايَتِهِ وَ وَفَّقَنَا لِطَاعَتِهِ شُکْرا شُکْرا صد مرتبه پس سر از سجده بردار و بگو اللَّهُمَّ إِنِّي قَصَدْتُکَ بِحَاجَتِي وَ اعْتَمَدْتُ عَلَيْکَ بِمَسْأَلَتِي وَ تَوَجَّهْتُ إِلَيْکَ بِأَئِمَّتِي وَ سَادَتِي اللَّهُمَّ انْفَعْنَا بِحُبِّهِمْ وَ أَوْرِدْنَا مَوْرِدَهُمْ وَ ارْزُقْنَا مُرَافَقَتَهُمْ وَ أَدْخِلْنَا الْجَنَّةَ فِي زُمْرَتِهِمْ بِرَحْمَتِکَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ و اين دعا را سيد برای روز مبعث ذکر کرده)

روز بيست و هفتم از جمله اعياد عظيمه است و روزی است که حضرت رسول صلی الله عليه و آله در آن روز به رسالت مبعوث گرديد و جبرئيل به پيغمبری بر آن حضرت نازل شد و از برای آن چند عمل است

اول غسل‌

دوم روزه‌ و آن يکی از چهار روزی است که در تمام سال امتياز دارد برای روزه گرفتن و برابر است با روزه هفتاد سال

سوم بسيار صلوات فرستادن‌

چهارم زيارت حضرت رسول و امير المؤمنين عليهما السلام‌

پنجم شيخ در مصباح فرموده از ريان بن الصلت مروی است که: حضرت امام جواد عليه السلام در زمانی که در بغداد بود روز نيمه رجب و روز بيست و هفتم را روزه گرفت و جميع حشم آن حضرت روزه گرفتند و ما را امر فرمود که بجا آوريم دوازده رکعت نماز که خوانده شود در هر رکعت حمد و سوره و بعد از فراغ از نمازها خوانده شود هر يک از حمد و توحيد و معوذتين چهار مرتبه و لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ وَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ چهار مرتبه اللَّهُ اللَّهُ رَبِّي لا أُشْرِکُ بِهِ شَيْئا چهار مرتبه لا أُشْرِکُ بِرَبِّي أَحَدا چهار مرتبه

ششم‌ و نيز شيخ روايت کرده از جناب ابو القاسم حسين بن روح رحمة الله عليه که فرموده بجا می‌آوری در اين روز دوازده رکعت نماز می‌خوانی در هر رکعت حمد و سوره‌ای که آسان باشد و تشهد می‌خوانی و سلام می‌دهی و می‌نشينی و می‌گويی بين هر دو رکعتی الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدا وَ لَمْ يَکُنْ لَهُ شَرِيکٌ فِي الْمُلْکِ وَ لَمْ يَکُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِيرا يَا عُدَّتِي فِي مُدَّتِي يَا صَاحِبِي فِي شِدَّتِي يَا وَلِيِّي فِي نِعْمَتِي يَا غِيَاثِي فِي رَغْبَتِي يَا نَجَاحِي فِي حَاجَتِي يَا حَافِظِي فِي غَيْبَتِي يَا کَافِيَّ فِي وَحْدَتِي يَا أُنْسِي فِي وَحْشَتِي أَنْتَ السَّاتِرُ عَوْرَتِي فَلَکَ الْحَمْدُ وَ أَنْتَ الْمُقِيلُ عَثْرَتِي فَلَکَ الْحَمْدُ وَ أَنْتَ الْمُنْعِشُ صَرْعَتِي فَلَکَ الْحَمْدُ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْتُرْ عَوْرَتِي وَ آمِنْ رَوْعَتِي وَ أَقِلْنِي عَثْرَتِي وَ اصْفَحْ عَنْ جُرْمِي وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَيِّئَاتِي فِي أَصْحَابِ الْجَنَّةِ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي کَانُوا يُوعَدُونَ پس چون فارغ شدی از نماز و دعا، می‌خوانی هر يک از حمد و اخلاص و معوذتين و قل يأيها الکافرون و إنا أنزلناه و آية الکرسي را هفت مرتبه و بعد می‌گويیلا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ وَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ هفت مرتبه و بعد می‌گويی هفت مرتبه اللَّهُ اللَّهُ رَبِّي لا أُشْرِکُ بِهِ شَيْئا و می‌خوانی هر دعا که خواهی

هفتم‌ در اقبال و در بعض نسخ مصباح است که مستحب است در اين روز اين دعا را بخوانند يَا مَنْ أَمَرَ بِالْعَفْوِ وَ التَّجَاوُزِ وَ ضَمَّنَ نَفْسَهُ الْعَفْوَ وَ التَّجَاوُزَ يَا مَنْ عَفَا وَ تَجَاوَزَ اعْفُ عَنِّي وَ تَجَاوَزْ يَا کَرِيمُ اللَّهُمَّ وَ قَدْ أَکْدَی الطَّلَبُ وَ أَعْيَتِ الْحِيلَةُ وَ الْمَذْهَبُ وَ دَرَسَتِ الْآمَالُ وَ انْقَطَعَ الرَّجَاءُ إِلا مِنْکَ وَحْدَکَ لا شَرِيکَ لَکَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَجِدُ سُبُلَ الْمَطَالِبِ إِلَيْکَ مُشْرَعَةً وَ مَنَاهِلَ الرَّجَاءِ لَدَيْکَ مُتْرَعَةً وَ أَبْوَابَ الدُّعَاءِ لِمَنْ دَعَاکَ مُفَتَّحَةً وَ الاسْتِعَانَةَ لِمَنِ اسْتَعَانَ بِکَ مُبَاحَةً وَ أَعْلَمُ أَنَّکَ لِدَاعِيکَ بِمَوْضِعِ إِجَابَةٍ وَ لِلصَّارِخِ إِلَيْکَ بِمَرْصَدِ إِغَاثَةٍ وَ أَنَّ فِي اللَّهْفِ إِلَی جُودِکَ وَ الضَّمَانِ بِعِدَتِکَ عِوَضا مِنْ مَنْعِ الْبَاخِلِينَ وَ مَنْدُوحَةً عَمَّا فِي أَيْدِي الْمُسْتَأْثِرِينَ وَ أَنَّکَ لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِکَ إِلا أَنْ تَحْجُبَهُمُ الْأَعْمَالُ دُونَکَ وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ أَفْضَلَ زَادِ الرَّاحِلِ إِلَيْکَ عَزْمُ إِرَادَةٍ يَخْتَارُکَ بِهَا وَ قَدْ نَاجَاکَ بِعَزْمِ الْإِرَادَةِ قَلْبِي وَ أَسْأَلُکَ بِکُلِّ دَعْوَةٍ دَعَاکَ بِهَا رَاجٍ بَلَّغْتَهُ أَمَلَهُ أَوْ صَارِخٌ إِلَيْکَ أَغَثْتَ صَرْخَتَهُ أَوْ مَلْهُوفٌ مَکْرُوبٌ فَرَّجْتَ کَرْبَهُ أَوْ مُذْنِبٌ خَاطِئٌ غَفَرْتَ لَهُ أَوْ مُعَافًی أَتْمَمْتَ نِعْمَتَکَ عَلَيْهِ أَوْ فَقِيرٌ أَهْدَيْتَ غِنَاکَ إِلَيْهِ وَ لِتِلْکَ الدَّعْوَةِ عَلَيْکَ حَقٌّ وَ عِنْدَکَ مَنْزِلَةٌ إِلا صَلَّيْتَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ قَضَيْتَ حَوَائِجِي حَوَائِجَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ هَذَا رَجَبٌ الْمُرَجَّبُ الْمُکَرَّمُ الَّذِي أَکْرَمْتَنَا بِهِ أَوَّلُ أَشْهُرِ الْحُرُمِ أَکْرَمْتَنَا بِهِ مِنْ بَيْنِ الْأُمَمِ يَا ذَا الْجُودِ وَ الْکَرَمِ فَنَسْأَلُکَ بِهِ وَ بِاسْمِکَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَجَلِّ الْأَکْرَمِ الَّذِي خَلَقْتَهُ فَاسْتَقَرَّ فِي ظِلِّکَ فَلا يَخْرُجُ مِنْکَ إِلَی غَيْرِکَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الطَّاهِرِينَ وَ تَجْعَلَنَا مِنَ الْعَامِلِينَ فِيهِ بِطَاعَتِکَ وَ الْآمِلِينَ فِيهِ بِشَفَاعَتِکَ اللَّهُمَّ وَ اهْدِنَا إِلَی سَوَاءِ السَّبِيلِ وَ اجْعَلْ مَقِيلَنَا عِنْدَکَ خَيْرَ مَقِيلٍ فِي ظِلٍّ ظَلِيلٍ فَإِنَّکَ حَسْبُنَا وَ نِعْمَ الْوَکِيلُ وَ السَّلامُ عَلَی عِبَادِهِ الْمُصْطَفَيْنَ وَ صَلَوَاتُهُ [صَلاتُهُ‌] عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ اللَّهُمَّ وَ بَارِکْ لَنَا فِي يَوْمِنَا هَذَا الَّذِي فَضَّلْتَهُ وَ بِکَرَامَتِکَ جَلَّلْتَهُ وَ بِالْمَنْزِلِ [الْعَظِيمِ‌] الْأَعْلَی أَنْزَلْتَهُ صَلِّ عَلَی مَنْ فِيهِ إِلَی عِبَادِکَ أَرْسَلْتَهُ وَ بِالْمَحَلِّ الْکَرِيمِ أَحْلَلْتَهُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ صَلاةً دَائِمَةً تَکُونُ لَکَ شُکْرا وَ لَنَا ذُخْرا وَ اجْعَلْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا يُسْرا وَ اخْتِمْ لَنَا بِالسَّعَادَةِ إِلَی مُنْتَهَی آجَالِنَا وَ قَدْ قَبِلْتَ الْيَسِيرَ مِنْ أَعْمَالِنَا وَ بَلَّغْتَنَا بِرَحْمَتِکَ أَفْضَلَ آمَالِنَا إِنَّکَ عَلَی کُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ مؤلف گويد که اين دعا را حضرت موسی بن جعفر عليهما السلام خواند در آن روزی که آن جناب را به جانب بغداد حرکت دادند و آن روز بيست و هفتم رجب بود و اين دعا از مذخور ادعيه رجب است

هشتم‌ سيد در اقبال فرموده بخواند اللهم إني أسألک بالنجل الاعظم الدعاء و اين دعا به روايت کفعمی در اعمال شب اين روز گذشت

روز آخر ماه‌

غسل در آن وارد شده و روزه‌اش سبب آمرزش گناهان گذشته و آينده است و نماز سلمان به نحوی است که در روز اول گذشت)